غیرشخصی‌شدن کارفرما.

مسئلهٔ اصلی

این پژوهش بررسی می‌کند که خودکارسازی و مدیریت الگوریتمی چگونه شیوهٔ اعمال اختیارات مدیریتی کارفرما را، از استخدام و تقسیم کار تا ارزیابی عملکرد، نظارت و تصمیم‌های اثرگذار بر رابطهٔ کار، دگرگون می‌کنند. پرسش اصلی این است که وقتی تصمیم کارفرما از طریق یک فرایند الگوریتمی گرفته می‌شود، مسئولیت قانونی همچنان بر عهدهٔ چه کسی است.

پایان‌نامه پدیدهٔ «غیرشخصی‌شدن کارفرما» را در بستر تاریخی آن بررسی می‌کند: از نظارت مستقیم و شخصی و الگوهای صنعتی سازمان‌دهی کار تا نظام‌های تصمیم‌گیریِ شرکتی، دیجیتال و الگوریتمی امروز. مسئله صرفاً فنی نیست؛ موضوع بر سر حفظ کارکرد حمایتی حقوق کار در شرایطی است که شخص یا نهادی که اختیار مدیریتی را اعمال می‌کند، برای کارگر کمتر قابل شناسایی می‌شود.

پایان‌نامه چه موضوعاتی را بررسی می‌کند؟

بخش نخست به کار دیجیتال و سکوهای کار، دورکاری، مدیریت الگوریتمی و پیامدهای تصمیم‌گیری خودکار می‌پردازد. حفاظت از داده‌ها، نظارت انسانی، چارچوب مقرراتی اتحادیهٔ اروپا و حقوق جمعی شاغلان نیز در این بخش بررسی می‌شوند.

بخش دوم به هویت حقوقی کارفرما می‌پردازد: اینکه اختیارات مدیریتی در گذر زمان چگونه تغییر کرده‌اند، قدرت مدیریتی چگونه در شبکه‌های سازمانی و فنی توزیع می‌شود و بر اساس چه معیارهای حقوقی می‌توان همچنان مسئولیت را به شخص یا نهادی معین نسبت داد.

نتیجهٔ اصلی

استدلال پایان‌نامه آن است که استفاده از فناوری نه جایگاه حقوقی کارفرما را از میان می‌برد و نه او را از مسئولیت‌های قانونی‌اش معاف می‌کند. الگوریتم ابزاری فنی برای اعمال اختیار است و به‌خودی‌خود جای شخص یا نهادی را که در رابطهٔ کار مسئولیت دارد نمی‌گیرد. از این‌رو، شفافیت، امکان اعتراض به تصمیم‌ها، نظارت انسانی و حمایت‌های جمعی اهمیتی ویژه می‌یابند.

پژوهش بر چند ضرورت تأکید می‌کند: تقویت الزامات شفافیت، امکان دریافت توضیح و بررسی تصمیم‌های الگوریتمی، مشارکت کارکنان و سازگارکردن سازوکارهای جمعی حمایت با شرایط جدید.

منبع اصلی

متن کامل پایان‌نامه در مخزن علمی دانشگاه موجود است: پرگاموس، دانشگاه ملی و کاپودیستریایی آتن. . این صفحه معرفی پژوهش است و جایگزین مطالعهٔ متن کامل یا بررسی قوانین لازم‌الاجرای روز نیست.